از آنجایی که دیابت یک دوره افزایش استرس اکسیداتیو است، توصیه به مصرف دوز بالاتر از ویتامین های آنتی اکسیدان می شود. اما مکمل یاری با ویتامین های آنتی اکسیدان مثل A،C و E توصیه نمی شود، زیرا اگرچه مطالعات وسیعی ارتباط بین مصرف رژیمی یا مکمل آنتی اکسیدان ها و منافع آن برای قلب و عروق را نشان داده است اما بسیاری از مطالعات نیز به اثرات مضر ویتامین های آنتی اکسیدان اشاره داشته است.

نقش ویتامین های B1، B6، B12 در درمان نوروپاتی دیابتیک به خوبی شناخته نشده و نمی تواند بعنوان درمان روتین مورد استفاده قرار گیرد.به طور کلی در بیماران دیابتی که دچار کمبود مشخصی نیستند نیاری به مکمل یاری با ویتامین ها یا مواد معدنی نیست.

به طور کلی در بیماران دیابتی که دچار کمبود مشخصی نیستند نیازی به مکمل یاری با ویتامین ها  یا مواد معدنی نیست.

در این مورد استثنائاتی نیز وجود دارد مثلا مکمل یاری با فولات در مادران باردار برای جلوگیری از نقص تولد یا کلسیم برای جلوگیری از استئوپروز توصیه می شود.

جمعیت های خاص مثل زنان باردار یا شیرده، گیاهخواران محض و بیماران با رژیم های غذایی محدود ممکن است نیازی به مکمل یاری با مولتی ویتامین و مواد معدنی داشته باشند.

در مورد مواد معدنی نکات زیر را در نظر داشته باشید:

سدیم:

در افراد با فشار خون بالا کاهش سدیم دریافتی می تواند باعث کاهش فشار خون گردد.

هدف کاهش دریافت سدیم تا ۲۴۰۰ میلی گرم در روز و به اندازه حدود یک قاشق چای خوری می باشد، که می توان با کاهش مصرف غذاهای آماده و شور به آن دست پیدا کرد.رژیم های غذایی غنی از میوه و سبزی و لبنیات کم چرب با میزان پایین چربی اشباع و کل چربی در کاهش فشار خون بسیار موثر است.

منیزیم:

برخی شواهد نشان می دهد که منیزیم رژیم غذایی ممکن است در پیشگیری از دیابت نوع دو در مردان و زنان موثر باشد.

منابع غذایی منیزیم شامل مغز ها، غلات کامل و سبزی های برگ سبز است.

ﻛﺮوم  :

ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺘﻌﺪد اﺧﻴﺮ ﻧﺸﺎن داده اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻜﻤﻞﻳﺎری ﺑـﺎ ﻛـﺮوم ﻧﻘـﺶ اﺳﺎﺳـﻲ در ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑـﻪ اﻧﺴـﻮﻟﻴﻦ، وزن ﺑـﺪن،دﻳﺎﺑـﺖ ﺑـﺎرداری و دﻳﺎﺑـﺖ ﻫـﺎی ﻧﺎﺷـﻲ از ﻛﻮرﺗﻴﻜﻮاﺳﺘﺮوﺋﻴﺪﻫﺎ دارد.

اﻣﺎ ﻣﻜﻤﻞﻳﺎری  داﺋﻢ ﺑﺎ ﻛﺮوم را ﻧﻤﻲ ﺗﻮان ﺑﺮای دﻳﺎﺑﺘﻲ ﻫﺎ و ﻳﺎ اﻓﺮاد ﭼﺎق ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺪﻳﻦ دﻟﻴﻞ که ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺴﻴﺎر دﻗﻴﻖ در ﻧﺸﺎن دادن اﺛﺮات ﻣﻔﻴـﺪ ﻣﻌﻨﻲ دار ﻛﺮوم ﺑﺮ روی ﻛﻨﺘﺮل ﻗﻨﺪ ﺧﻮن در اﻓﺮاد دﻳﺎﺑﺘﻲ ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه است.

ﺑﻄﻮر ﻛﻠﻲ ﻛﻤﺒﻮد ﻳﻜﺴﺮی از ﻣﻮاد ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺧﺎص ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ، ﻣﻨﻴﺰﻳﻢ، و اﺣﺘﻤـﺎﻻ روی و ﻛﺮوم ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻋﺪم ﺗﺤﻤﻞ ﮔﻠﻮﻛﺰ ﺷﻮد و در ﺣﺎﻟﻴﻜـﻪ ﻧﻴـﺎز ﺑـﻪ ﭘﺘﺎﺳـﻴﻢ  ﻳﺎ ﻣﻨﻴﺰﻳﻢ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻛﺎﻫﺶ در ﺳﺮم ﺑﺮاﺣﺘﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ روی وﻛﺮوم ﺑﺴﻴﺎر ﺳﺨﺖ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻛﻠﺴﻴﻢ:

درﻳﺎﻓﺖ روزاﻧﻪ ۱۵۰۰-۱۰۰۰ ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮم ﻛﻠﺴﻴﻢ ﺑﻪ ﺧﺼـﻮص در اﻓـﺮاد ﺳـﺎﻟﻤﻨﺪ

دﻳﺎﺑﺘﻲ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷـﻮد .

اﻳـﻦ ﺗﻮﺻـﻴﻪ ﻫـﻴﭻ ﺧﻄـﺮی ﻧـﺪارد و اﺣﺘﻤـﺎﻻ ﺳـﺒﺐ ﻛـﺎﻫﺶ   اﺳﺘﺌﻮﭘﺮوز در اﻓﺮاد ﭘﻴﺮ

ﻣﻲ گردد. ﻣﻴﺰان دقیق ﻣﻜﻤـﻞ ﻛﻠﺴـﻴﻢ در اﻓـﺮاد ﺟـﻮاﻧﺘﺮ ﻣﺸـﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻮاد ﻣﻌﺪﻧﻲ:

ﻧﻤﻜﻬﺎی ﻧﻘﺶ  واﻧﺎدﻳﻮم  در اﻓﺮاد دﻳﺎﺑﺘﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪه  اﺳﺖ، ﺷـﻮاﻫﺪی در ﻣﻮرد ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮدن آن وﺟﻮد ﻧﺪارد ﺑﻌﻼوه ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز ﻣﺴﻤﻮﻣﻴﺖ ﮔﺮدد.