ﻋﻮارض ﻣﺰﻣﻦ دﻳﺎﺑﺖ

دﻳﺎﺑﺖ ﺑﺴﻴﺎری از ارﮔﺎﻧﻬﺎی ﺑﺪن را ﺗﺤـﺖ ﺗـﺄﺛﻴﺮ ﻗـﺮار داده و ﻣﺴـﺌﻮل ﻗﺴـﻤﺖ اﻋﻈـﻢ ﻋﻮارض  ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻣﺮگ و ﻣﻴﺮ ﻧﺎﺷﻲ از اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎری ﻣﻲ باشد.

ﻋﻮارض ﻣﺰﻣﻦ را ﻣﻲ توان ﺑﻪ دو دﺳــﺘﻪ ﻋﺮوﻗــﻲ و ﻏﻴﺮﻋﺮوﻗــﻲ ﺗﻘﺴــﻴﻢ ﻛــﺮد.

ﻋــﻮارض ﻋﺮوﻗــﻲ ﻧﻴــﺰ ﺧــﻮد ﺑـه دو دسته ﻣﻴﻜﺮواﺳﻜﻮﻻر (رﺗﻴﻨﻮﭘﺎﺗﻲ، ﻧﻮروﭘـﺎﺗﻲ و ﻧﻔﺮوﭘـﺎﺗﻲ)  و ﻣﺎﻛﺮوواﺳـﻜﻮﻻر(ﺑﻴﻤـﺎری ﺷـﺮاﻳﻴﻦ ﻛﺮوﻧﺮ، بیماری عروق محیطی،عروق ﻣﻐﺰ) تقسیم می شوند. عوارض ﻏﻴﺮﻋﺮوﻗﻲ

ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﮔﺎﺳـﺘﺮوﭘﺎرزی اﺧـﺘﻼل ﻋﻤـﻞ ﺟﻨﺴـﻲ و ﺗﻐﻴﻴـﺮات ﭘﻮﺳـﺘﻲ ،ﺧﻄﺮ ﺑﺮوز ﻋﻮارض ﻣﺰﻣﻦ ﺑﺼـﻮرت ﺗـﺎﺑﻌﻲ از ﻣـﺪت زﻣـﺎن ﻫﻴﭙﺮﮔﻠﻴﺴـﻤﻲ اﻓـﺰاﻳﺶ ﭘﻴـﺪا می ﻛﻨﺪ.

این عوارض معمولا ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ دو دﻫﻪ از هیپرگلایسمی ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻤﻲ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻲ ﺷـﻮﻧﺪ . ﺑﺎﻳـﺪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻓﺮد ﻣﺒﺘﻼ ﺑـﻪ  دﻳﺎﺑـﺖ ﻧـﻮع دو ﻣﻤﻜـﻦ اﺳـﺖ ﻳـﻚ دوره ﻃـﻮﻻﻧﻲ ﻣـﺪت ﻫﻴﭙﺮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﺑﺪون ﻋﻼﻣﺖ ﻧﻴﺰ داشته باشد

ﻋﻮارض ﺣﺎد دﻳﺎﺑﺖ :

۱٫ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ

کاهش قند خون به کمتر از ۷۰ میلی گرم را هیپوگلیسمی مـﻲ ﮔﻮﻳﻨـﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﻋﻮارض ﺷﺎﻳﻊ درﻣﺎن ﺑﺎ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﻣـﻲ ﺑﺎﺷـﺪ.

ﻋﻼﺋـﻢ آن ﻋﺒﺎرﺗﻨـﺪ از:

تعریق،رنگ ﭘﺮﻳﺪﮔﻲ ، ﮔﺮﺳﻨﮕﻲ، دوﺑﻴﻨﻲ، ﺳﺮدرد، ﺑﻲ ﻗﺮاری، ﻟﺮز، تپش ﻗﻠﺐ ، زودرنجیو اﻏﻤـﺎ . هیپوگلایسمی ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ورزش زیاد، ﺗﺄﺧﻴﺮ در ﻣﺼﺮف غذا ، ﺣﺬف ﻳﻚ وﻋﺪه ﻏﺬا ﻳﺎ اﺷﺘﺒﺎه در ﻛـﺎرﺑﺮد ﻣﻘـﺎدﻳﺮ زﻳـﺎد اﻧﺴـﻮﻟﻴﻦ و ﻳـﺎ ﻛـﺎﻫﺶ ﻧﻴـﺎز ﺑـﻪ اﻧﺴـﻮﻟﻴﻦ ﺑـﻪ ﻋﻠـﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ رژﻳﻢ و ﻳﺎ ﻛﺎﻫﺶ وزن اﻳﺠﺎد ﺷـﻮد.

ﻣﻌﻤـﻮﻻ ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴـﻤﻲ در اﺛـﺮ زﻳـﺎده روی در ﻣﺼﺮف اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﻋﺎرض ﻣﻲ ﺷﻮد.

 درﻣﺎن ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ :

درمان فوری با کربوهیدرات ضروری است.

ﭘﺎﺳﺦ ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴـﻤﻲ ﺑـﻪ ﮔﻠـﻮﻛﺰ ﺑﻬﺘـﺮ از ﻏـﺬاﻫﺎی ﺣـﺎوی کربوهیدرات ﻣـﻲ ﺑﺎﺷـﺪ .

در ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﻧﺎﺷﻲ از اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ، ده ﮔﺮم ﮔﻠﻮﻛﺰ ﺧﻮراﻛﻲ ﺳﺒﺐ اﻓـﺰاﻳﺶ ﻗﻨـﺪ ﺧـﻮن تا ۴۰ میلیگرم در دسی لیتر در ﻃﻲ ۳۰ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد و بیست ﮔﺮم ﮔﻠـﻮﻛﺰ ﺧـﻮراﻛﻲ ﺳـﺒﺐ اﻓـﺰاﻳﺶ ۶۰ میلیگرم د دسی لیتردر طی ۴۵ دﻗﻴﻘﻪ ﻣﻲ شود. در ﻫﺮ ﻣـﻮرد ﺳـﻄﺢ ﮔﻠـﻮﻛﺰ ۶۰ دﻗﻴﻘـﻪ ﺑﻌـﺪ از ﻣﺼﺮف ﮔﻠﻮﻛﺰ خوراکی اﻓﺖ ﭘﻴﺪا ﻣﻲ کند.

 

 

در صورتی ﻛﻪ ﻗﻨﺪ ﺧﻮن ﻛﻤﺘﺮ از ۷۰ میلی گرم بر دسی لیتر باشد درﻣـﺎن ﺑـﺎ ۱۵ ﮔـﺮم ﻛﺮﺑﻮﻫﻴـﺪرات اﻧﺠﺎم ﻣﻲ ﮔﺮدد  ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ:

  ۵ ﻋﺪد حبه کوچک ﻗﻨﺪ

 ﻧﺼﻒ ﻟﻴﻮان آب ﻣﻴﻮه

ﻳﻚ ﻗﺎﺷﻖ ﻣﺮﺑﺎﺧﻮری  ﺷﻜﺮ

ﻳﻚ ﻗﺎﺷﻖ ﻣﺮﺑﺎﺧﻮری ﻋﺴﻞ

دو ﻏﺬاﺧﻮری ﻗﺎﺷﻖ ﻛﺸﻤﺶ

۴-۵ ﻋﺪد ﻣﻴﻮه ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺧﺸﻜﺒﺎر

ﻧﺼﻒ ﻟﻴﻮان ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ معمولی

ﻳﻚ ﻓﻨﺠﺎن شیر

ﻳﻚ ﻋﺪد ﻣﻴﻮه

 ۱۵ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺠﺪدا ﺷﻮد ﻗﻨﺪ ﺧﻮن اﻧﺪازه ﮔﻴﺮی شود

 در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻗﻨﺪ ﺧـﻮن ﻛﻤﺘـﺮ از ۷۰ میلی گرم بر دسی لیتر باشد، مجددا ۱۵ ﮔﺮم ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪرات ﻣﺼـﺮف ﮔـﺮدد.

 در ﺻـﻮرت ﻟـﺰوم ﺗﺴـﺖ ﻗﻨــﺪ ﺧــﻮن و مصرف کربوهیدرات ۳  ﻣﺮﺗﺒــﻪ ﺗﻜــﺮار شود، دراﻳــﻦ ﻫﻨﮕــﺎم در ﺻــﻮرت عدم درﻣﺎن ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﭘﺰﺷﻚ ﻣﺮاﺟﻌﻪ کرد.

 ﻣﻌﻤﻮﻻ درﻫﻨﮕﺎم هیپوگلایسمی باید از مصرف ﻏﺬاﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ چربی ﺑـﺎﻻ دارﻧـﺪ اﺟﺘﻨـﺎب ﺷﻮد زﻳﺮا ﭼﺮﺑﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻀﻢ و ﺟﺬب ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪراﺗﻬﺎ را آﻫﺴﺘﻪ ﺳﺎزد.

 ﺑﻴﻤﺎری ﺣﺎد در اﻓﺮاد دﻳﺎﺑﺘﻲ ﻧﻮع یک ﺳﺒﺐ اﻓـﺰاﻳﺶ ﻛﺘﻮاﺳـﻴﺪوز دﻳﺎﺑﺘﻴـﻚ ﻣـﻲ ﺷـﻮد .

در ﻃﻲ ﺑﻴﻤﺎری ﺣﺎد ﻧﻴﺎز ﺑـﻪ اﻧﺴـﻮﻟﻴﻦ اداﻣـﻪ دارد، ﺑﻌـﻼوه اﻓـﺰاﻳﺶ ﺳـﻄﺢ ﻫﻮرﻣﻮﻧﻬـﺎی        ﺿﺪاﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﺳﺒﺐ اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﻣﻲ ﺷﻮد.

آزﻣﺎﻳﺶ ﻗﻨﺪﺧﻮن، ﻛﺘﻮﻧﻬﺎی ﺧﻮن ﻳﺎ ادرار، ﻧﻮﺷﻴﺪن ﻣﻘـﺪار ﻛـﺎﻓﻲ ﻣﺎﻳﻌـﺎت و درﻳﺎﻓـﺖ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪرات مخصوصا اگر قند خون کمتر از ۱۰۰ میلیگرم در دسی لیتر باشد از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﻣﻬﻢ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﮕﻴﺮی در ﺑﻴﻤﺎری ﺣﺎد ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

 درﺑﺎﻟﻐﻴﻦ درﻳﺎﻓﺖ ۱۵۰-۲۰۰ گرم ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪارت روزاﻧﻪ ﻳـﺎ ۳-۴ انتخاب کربوهیدرات (هر ۴-۳ ساعت ) ﺗﻮأم ﺑﺎ دارودرﻣﺎﻧﻲ ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ﮔﻠﻮﻛﺰدرﻣﻴﺰان ﻃﺒﻴﻌﻲ و ﭘﻴﺸﮕﻴﺮی از ﻛﺘﻮز ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ.

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎ:

ﮔﻠﻮﻛﺰ ﺑﺮای درﻣﺎن ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ  ارجح اﺳﺖ، اﮔﺮﭼﻪ ﻫر ﻓﺮم دﻳﮕﺮﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪرات را ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﺗﻮان اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد.

درﻳﺎﻓﺖ ۲۰-۱۵ ﮔﺮم ﮔﻠﻮﻛﺰ ﻳﻚ درﻣﺎن ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ اﻣﺎ ﻗﻨﺪ ﺧﻮن ﺑﻄﻮر ﻣﻮﻗـﺖ اﺻـﻼح ﻣﻲ ﺷﻮد.

  در ﻃﻲ ﺑﻴﻤﺎرﻳﻬﺎی ﺣﺎد، ﺗﺴﺖ ﻗﻨﺪ ﺧﻮن، ﻛﺘﻮﻧﻬـﺎی ﺧـﻮن ﻳـﺎ ادرار، درﻳﺎﻓـﺖ ﻣﺎﻳﻌـﺎت ﻛﺎﻓﻲ و درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪرات از اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺴﺰایی برخوردار اﺳﺖ.

ﭘﺎﺳــﺦ اﺑﺘــﺪاﻳﻲ ﺑــﻪ درﻣــﺎن ﻫﻴﭙﻮﮔﻠﻴﺴــﻤﻲ در ۲۰-۱۰ دﻗﻴﻘــﻪ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﺮرﺳــﻲ ﺷــﻮد اما مجددا ارزیابی قند خون در۶۰ دقیقه ممکن است لازم باشد.

۲- شوک انسولینی

اﮔﺮ ﻛﺎﻫﺶ ﻗﻨﺪ ﺧﻮن ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﻣﻮاد ﻗﻨﺪی درﻣﺎن ﻧﺸﻮد و ﻳﺎ ﻫﻮرﻣﻮﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺷـﺮاﻳﻂ  اﺳﺘﺮس    ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﻗﻨﺪ ﺧﻮن ﻧﺸﻮد اﻓﺖ ﺷﺪﻳﺪ ﻗﻨﺪ ﺧـﻮن اﺗﻔـﺎق ﺧﻮاﻫﺪ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ درﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻪ ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ و ﺗﺸﻨﺞ ﻣﻲ اﻧﺠﺎﻣﺪ ﻛﻪ اﮔـر ﭼﻨـﺪ ﺳـﺎﻋﺖ اداﻣـﻪ ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺻﺪﻣﺎت ﻣﻐﺰی و در      ﺻﻮرت ﻋﺪم درﻣـﺎن ﺑـﻪ ﻣـﺮگ ﻣﻨﺠـﺮ ﺷـﻮد.

در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻋﻼﺋﻢ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻛﻨﺪ ﻓﺮد از ﻏﺬا ﺧﻮردن ﺧﻮدداری ﻣﻲ ﻛﻨـﺪ و ﻳـﺎ ﻗـﺪرت ﻏﺬا ﺧﻮردن را از دﺳﺖ ﻣﻲ دﻫﺪ.دراﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖﻋﻼﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺑـﻪ وﺳـﻴﻠﻪ ﺷـﺨﺺ دﻳﮕـﺮی ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺗﺰرﻳﻖ ﮔﻠﻮﻛﺎﮔون آﺷﻨﺎﻳﻲ دارد درﻣﺎن شود.

 ﻣﻘﺪار توصیه شده ﮔﻠﻮﻛﺎﮔﻮن تقریبا ۲-۱ میلی ﮔﺮم ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺰرﻳﻖ زﻳﺮ ﺟﻠﺪی اﺳـﺖ.

اﻳﻦ ﻫﻮرﻣﻮن ﻣﺤﺮک گلیکوژنولیز ﻛﺒﺪ اﺳـﺖ و ﺑـﺎ اﻳـﻦ ﺗﺤﺮﻳـﻚ ﻛﺒـﺪ ﻣﻘـﺪاری ﮔﻠـﻮﻛﺰ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻮن آزاد ﻣﻲ ﺳﺎزد. ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ ﻻزم اﺳﺖ ﺑـﻪ ﺗﻤـﺎم ﺑﻴﻤـﺎراﻧﻲ ﻛـﻪ از اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﻮد ﻛﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﺪ ﺣﺒﻪ ﻗﻨﺪ ﻫﻤـﺮاه ﺧـﻮد داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ وﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ ﺿﺮوری آﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎر دﻳﺎﺑﺘﻲ ﻫﻤﻴﺸﻪ  ﻛﺎرﺗﻲ از ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺧـﻮد و ﺑﻴﻤﺎرﻳﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

۳-هیپرگلیسمی (کمای دیابت)

ﻛﻤﺎ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺣﺎﻟﺖ ﻛﺘﻮز در ﺷﺮاﻳﻄﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎری دﻳﺎﺑﺖ ﻣﻬـﺎر ﻧﺸـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ ﺑـﻪ وﺟـﻮد ﻣﻲ آﻳﺪ.

 ﭘﺮﺧﻮری، ﻋﺪم ﺗﺰرﻳﻖ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ روزانه به طور عمدی یا ﺗﺼﺎدﻓﻲ، ﺑﻮﺟـﻮد آﻣـﺪن ﻋﻔﻮﻧﺖ،ﻋﻤﻞ

ﺟﺮاﺣﻲ ﻳﺎ ﻋﺪم ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﻴﻤﺎری دﻳﺎﺑﺖ و ﻋﺪم ﻣﻬﺎر ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ آن ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﻤﺎی دﻳﺎﺑﺖ ﮔﺮدد.

اﻓﺰاﻳﺶ ﮔﻠﻮﻛﺰ در ﺧﻮن و ادرار ﻓﺮدی ﻛﻪ دﻳﺎﺑﺖ او ﻣﻬﺎر ﺷﺪه اﺳﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﻴﺎز ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴﻢ ﺑﺪن ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺖ. ﺣـﺎل اﮔـﺮ اﻳـﻦ اﻓـﺰاﻳﺶ ﻧﻴﺎز ﻓﻮری ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﺸﻮد بیمار ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﻤﺎی دیابت ﺑﺮود.

ﻋﻼﺋﻢ ﻫﺸﺪار دﻫﻨﺪه ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از: ﺗﺸﻨﮕﻲ زﻳﺎد و ﺧﺸـﻜﻲ دﻫـﺎن، ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﮕـﻲ ﺻـﻮرت، ﺧﻮاب آﻟﻮدﮔﻲ اﻓﺰاﻳﻨﺪه، اﺳﺘﻔﺮاغ، ﺗﻬﻮع، دردﻫﺎی شکمی، ﺳﺮد و ﺧﺸﻚ ﺷـﺪن ﭘﻮﺳـﺖ، اﺳﺘﺸﻤﺎم ﺑﻮی اﺳﻴﺪ در ﺗﻨﻔﺲ ﺑﻴﻤﺎر و ﺳﺨﺖ ﺷﺪن ﻋﻤـﻞ ﺗـﻨﻔﺲ، ﺳـﺮدرد، ﺳـﺮﮔﻴﺠﻪ، درد در ﭘﺸﺖ و ﭘﺎﻫﺎ وﺿﻌﻒ ﺑﻴﺶ ازﺣﺪ.ادرار ﺑﻴﻤﺎر ﻧﻴﺰ ﺣﺎوی ﻣﻘﺪاری ﻗﻨﺪ ﺧﻮاﻫﺪ بود. 

                                                

درﻣﺎن ﻫﻴﭙﺮﮔﻠﻴﺴﻤﻲ:

اﮔﺮ ﻛﻤﺎی ﻧﺎﺷﻲ از اﺳﻴﺪوز ﺳﺮﻳﻊ و ﻛﺎﻣﻞ درﻣـﺎن ﻧﺸـﻮد اﺣﺘﻤـﺎل ﻣـﺮگ زﻳـﺎد اﺳـﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﻞ در درﻣﺎن ضروری است. درﻣﺎن ﺷﺎﻣﻞ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ و ﺟﺒـﺮان ﻣﺎﻳﻌـﺎت و اﻟﻜﺘﺮوﻟﻴﺖ ﻫﺎ ﻣﻲ باشد.   اﺑﺘﺪا از ﻣﺤﻠﻮﻟﻬـﺎی ﻧﻤﻜـﻲ اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﻲ ﺷـﻮد و ﺑـﻪ ﺗـﺪرﻳﺞ ﻛﻪ ﻗﻨﺪ ﺧﻮن ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﮔﻠﻮﻛﺰ ﻫﻢ اﺿﺎﻓﻪ می شود. در ﺻﻮرت ﺑﻬﺒﻮد وﺿﻊ ﻣﺰاﺟـﻲ و ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮع ﻣﻲ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎر ﺳﻮپ آب و ﭼﺎی داد و ﺑﻌﺪ از اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠـﻪ آب ﻣﻴﻮه ،ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎی گازدار وﺣﺮﻳﺮه ﺷﻮد ﻏﻼت ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎر داده ﻣﻲ شود.