دیابت و بیماری

هرچند احتمال بروز عفونت یا بیماری در افراد مبتلا به دیابتی که دیابت آن ها تحت کنترل مطلوب است با دیگر افراد جامعه تفاوتی ندارد، ولی آنهایی که کنترل مناسبی بر روی قند خونشان ندارند به علت کاهش مقاومت و ایمنی بدن، مستعد ابتلا به عفونت های مختلف خواهند بود.

به طور کلی هر گونه بیماری از جمله سرماخوردگی، آنفلوآنزا و انواع عفونت های دیگر، از طرف بدن به عنوان یک عامل استرس زا تلقی گردیده، منجر به افزایش هورمونهای ضدانسولین و بالا رفتن قند خون خون خواهد شد و در نتیجه افزایش نیاز شما به انسولین را در پی خواهد داشت.

البته گاهی اوقات بعضی بیماریهای دستگاه گوارش که همراه با اسهال و استفراغ هستند منجر به کاهش قند خون و هیپوگلیسمی در افرادی می شوند که از انسولین استفاده می کنند. در این مواقع حتی لازم است تا شما مقدار انسولین تزریقی روزانه خود را کم کنید.

به عنوان یک اصل کلی هدف از اقدامات درمانی هنگام بروز بیماری در یک فرد دیابتی پیشگیری از ۳ عارضه کم آبی بدن، کتواسیدوز و هیپوگلیسمی(افت قند خون) است.

جهت رسیدن به اهداف فوق انجام اقدامات زیر لازم و ضروری است:

١- هیچگاه مصرف داروهای خود (انسولین یا قرص) را قطع نکنید حتی اگر قادر به خوردن چیزی نیستند. در این مواقع براساس دستورالعمل پزشک خود به تغییر داروی خود بپردازید.

۲- قند خون و کتون ادرار خود را هر ۴ ساعت اندازه بگیرید. نتایج این آزمایشها میزان تغییر انسولین (در صورت مصرف) و نیز وضعیت تغذیه شما در هنگام بیماری زا مشخص خواهند کرد.

٣- مایعات کافی مصرف کنید زیرا قند خون بالا، تب و یا اسهال و استفراغ (در صورت وجود) موجب کاهش مایعات بدن خواهند شد.

۴- غذای کافی به بدن برسانید تا هم قدرت مقابله بدن با عفونت افزایش یابد و هم از پایین افتادن قند خون جلوگیری شود. معمولا در این مواقع غذاهای سبک و آبکی (سوب یا آب میوه) در حجم کم به دفعات زیاد توصیه می شود.

۵- استراحت کنید و از فعالیت زیاد بپرهیزید.